- przebieg ciąży – czy występowały powikłania, choroby, hospitalizacje, przyjmowane leki, stres,
- stan zdrowia mamy zarówno w trakcie ciąży, jak i po porodzie,
- przebieg porodu i okres okołoporodowy np. poród naturalny/cesarskie cięcie, czas trwania, użycie narzędzi medycznych, ocena w skali Apgar, pierwsze dni po narodzinach,
- rozwój dziecka do momentu konsultacji,
– kiedy pojawiały się poszczególne umiejętności (unoszenie główki, przewracanie się, siadanie, pełzanie, raczkowanie), a także czy coś w rozwoju budzi niepokój rodziców,
- rozwój sensoryczny – jak dziecko reaguje na bodźce (dźwięki, dotyk, światło), obecność innych osób, nowe otoczenie, zmiany w codziennych sytuacjach,
- karmienie – sposób karmienia (piersią, butelką, mieszanie metod), ewentualne trudności, jak wyglądało i wygląda rozszerzanie diety,
- rytm dnia i sen – czas zasypiania i ewentualne towarzyszące mu trudności, długość i jakość snu, sposób zasypiania (na rękach, samodzielnie, przy piersi, w ruchu),
- historia medyczna – przebyte choroby, wizyty lekarskie, szczepienia, inne specjalistyczne konsultacje i zalecenia medyczne.

Spokojnie. Bez stresu. Bez „egzaminu”. Dla wielu dzieci pierwsza wizyta u fizjoterapeuty jest nowym doświadczeniem. To naturalne, że mogą odczuwać ciekawość, niepewność lub potrzebować więcej czasu, aby oswoić nowe miejsce. Dlatego najważniejsze przygotowanie zaczyna się jeszcze przed wyjściem z domu. Warto powiedzieć dziecku prawdę – prostym, spokojnym i dostosowanym do wieku językiem. Możesz powiedzieć: „Jedziemy spotkać się z panią lub panem, który pomaga dzieciom lepiej poznawać swoje ciało i ruch.” „Będziecie się razem bawić, rozmawiać i wykonywać różne zadania ruchowe.” „Fizjoterapeuta będzie chciał zobaczyć, jak porusza się Twoje ciało podczas zabawy, chodzenia, biegania, skakania i innych aktywności.” „Być może poprosi Cię, żebyś na chwilę został w bieliźnie lub krótkich spodenkach. Dzięki temu będzie mógł lepiej zobaczyć, jak pracują Twoje plecy, ręce, nogi i całe ciało.” „Może też zapytać, czy może Cię dotknąć podczas badania. Będzie sprawdzał, jak poruszają się różne części Twojego ciała i jak pracują mięśnie oraz stawy.” „Jeśli czegoś nie będziesz rozumiał, coś Ci się nie spodoba albo będziesz potrzebował przerwy, zawsze możesz o tym powiedzieć.” Warto unikać komunikatów takich jak: „Nie bój się.” „To nie będzie bolało.” „Musisz być grzeczny.” „Pani sprawdzi, czy wszystko jest z Tobą w porządku.” „Pokaż, jaki jesteś dzielny.” Choć wypowiadane z troski, często nieświadomie kierują uwagę dziecka na lęk, ocenę lub konieczność spełnienia oczekiwań dorosłych. Nie przygotowuj dziecka do wizyty jak do sprawdzianu. Nie pytamy dzieci o wyniki, nie oceniamy ich i nie oczekujemy perfekcyjnego wykonania zadań. Chcemy poznać dziecko takim, jakie jest na co dzień – jego naturalny sposób poruszania się, reagowania i funkcjonowania. Przed wizytą warto zadbać o kilka prostych rzeczy: • wybierz wygodne ubranie, które łatwo zdjąć i które nie ogranicza ruchu, • jeśli dziecko ma ulubioną przytulankę, książeczkę lub inny przedmiot dający poczucie bezpieczeństwa – warto zabrać go ze sobą, • postaraj się, aby dziecko nie było bardzo głodne ani zmęczone. Jeśli Twoje dziecko jest nieśmiałe, potrzebuje więcej czasu na adaptację, nie lubi nowych miejsc, jest w spektrum autyzmu lub jest wysoko wrażliwe – daj nam znać przed wizytą. Pozwoli nam to lepiej przygotować spotkanie i dostosować tempo pracy. W naszym gabinecie szanujemy granice, emocje i potrzeby dzieci. Tłumaczymy, co robimy i dlaczego, prosimy o zgodę adekwatnie do wieku dziecka, a badanie prowadzimy w sposób dostosowany do jego gotowości i samopoczucia. Budowanie poczucia bezpieczeństwa jest dla nas równie ważne jak sama diagnoza. Bo najlepsza współpraca zaczyna się od zaufania. A dobra diagnoza zaczyna się od dziecka, które czuje się zauważone, wysłuchane i bezpieczne.

Najlepiej sprawdza się wygodny strój, który nie ogranicza ruchów i łatwo go zdjąć. W trakcie badania dziecko pozostaje w bieliźnie, dlatego warto zadbać o komfort także w tym zakresie. U dziewczynek dobrze sprawdzają się biustonosze sportowe lub topy, ewentualnie strój dwuczęściowy. U chłopców i starszych dzieci – klasyczna, wygodna bielizna. Na czas aktywności dziecko może mieć na sobie krótkie spodenki, legginsy lub getry oraz przylegającą koszulkę lub top. Ważne, aby ubranie było dopasowane, ale nie krępowało ruchów i nie powodowało dyskomfortu podczas ćwiczeń.